seLda-ca!

seLda-ca!
anıLarda kaLan günLere..

4 Şubat 2010 Perşembe

arta kaLanLar...

Nerdeyse 1 ay oLdu eLLerimin eLLerine değmesini hayaL edeLi..GözLerimdeki çocuk sevincinin keLimeLere döküLmeyen yanLarını yeniden keşfedeLi..

Yorgunduk..Sevmekten ve acı çekmekten..Kanun bu muydu biLemiyorduk..Her masaL mutLu başLıyordu..Pembe hayaLLer,içi doLu doLu hisLer,sonu düşünmeden veriLen sözler..

Canım yanmaya başLadığında kaLbimde ve kafamda bir yerde duruyordun!Orada çok yakında ama bi o kadarda uzaktaydın..Erişmeye çaLıştıkça karmaşıkLaşıyordu herşey,birbirine uLaşmıyordu keLimeLer..İçimdeki o küçücük çocuğun sessiz çığLıkLarı duyuLmuyordu..

Herşeyi göze aLıp çıkmıştım yoLa..Ben sendeki beni,sende bendeki seni korumaya bi yandanda asLında oLanı yansıtmaya çaLışıyorduk..OLduğu gibi kabuL ediLemiyordu insan..Zor geLiyordu kaLıpLara sığmak..Canımız acısada mücadeLe etmek gerekiyordu..

YoLda yaLnız kaLdığımda ‘’hiç’’ gibi hissetmiştim kendimi..YaşanmışLık bitmişLik değiL yaşanıLamamışLık ve hiç oLmamışLıktı canımı yakan..Gittin..Derin bir hüzün ve aLışıLmışLığın acısıydı yaşadığım..HayaL kırıkLıkLarım,yaLnız kaLışım,değersiz hissedişim..Ve beraberinde geLen küçücük adımLar..Vazgeçmemek..Vazgeçememek..

26 yıLı o kadar kısa bi zamana sığdırmaya çaLışmak haksızLıktı..Beceremedim..Seni bi kaLıba sokmamaya çaLışırken de 28 yıLın hesabını veremedim..Yakınında oLmakLa başLayacaktı seni yaşamak..DaLmak gözLerine,eLLerini tutmak,sarıLmak sımsıkı,ağLamak..

Kavuştuğumu sandığımda ayrıLmışız meğerse..ELLerimi tuttuğunda başka bi yoLa sürükLüyormuşsun asLında ‘’Bizi’’..Sahi ‘’biz’’ var oLabiLmişmiydik hiç?Yoksa senin egonun bana yenik düştüğü,benimkininde sana yenik düştüğü anLarda mı azıcık var oLabiLmişti ‘’biz’’?Sadece dinLemeyi becerebiLdiğimiz anLarda mı sesi çıkabiLiyordu yoksa?

Tükendiğimizi hissetmem için görüşecek konuşacak birşeyimizin kaLmadığını vurguLamana gerek oLdu..Yoğun bi dönemdi ikimizinde içinde bulunduğu zaman diye düşünüyordum..Ortak diL buLurduk nasıLsa..Zira sende söz vermemiş miydin artık bu yoLda beni yaLnız bırakmayacağına!?NasıL inanmazdım ki sana!İnanmaya başLadığımda gitmiştin..

AnLadığımda artık oLmadığını,ağLıyordum..AŞTİ’deydim..vaLizimLe,sırt çantam ve henüz aLınmamış biLetimLe..AğLadığımda anLadım artık oLmadığını..AğLadığımda yaLnızdım..AğLadığımda kocaman bir kaLabaLıkta..AğLadığımda yoLdaydım..

*seLda-ca!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder