Ben sana sevmenin ne demek oLduğunu öğrettim sende bana
Seni sevmenin ne kadar yanLış oLduğunu
Şimdi sırada gitmek var.
Yüreğimde kaLan emanet sevgini sana vererek hayatından çıkacağım. Ve nasıL girdiysem yaLan gözLerine öyLece akıp gideceğim.
Bir kaç damLa gözyaşıyLa birLikte yanakLarından süzüLüp dudakLarında son buLacağım.
Hani herşeyin başLadığı yerde.
Şimdi sırada susmak var.
Bu şiir bitince başLayacak sessizLiğim.
Bi daha duymayacaksın bir daha "seni seviyorum" sözünü benden.
Bir başkasının söyLediği en güzeL söz biLe titretemez bundan sonra yüreğini.
Ve hiçbir şeyin değerini kavrayamaz benLiğin ben sustukça.
SuskunLuğum sakLıdır.
İhanetinin suçLusu oLan "diLinde"
Ben sustukça güLmicek senin yüzünden
Şimdi sırada susmak var
Şiir birtince başLicak sessizLiğim
ve bi daha duymicaksın ‘’ seni seviyorum sözünü benden
hani bana herşeyim dediğin yani yaLanLarınLa yaraLadığın yerde.
SuskunLuğum başLicak ve sonrasında güLmek oLacak sırada
GözyaşıyLa geçen yıLLara inat güLmek.
YağmurLarLa yarışmaktan vazgeçmek.
Ama ben sende unuttum güLüşümü.
Girişinde parkı oLan şehirLerde kaLdı tüm sevinçLerim.
Çokça aşk.. özLem... isyanLar ve gözyaşı. İşte sana gençLiğim.
Oysa ki herşey güzeLdi bir zaman.
Adam gibi ağLamak biLe koymuyordu bugünkü sahte güLüşLer kadar
Şimdi sırada isyan var.
"Sonsuza dek " diyen diLLere aşkın gücüyLe aşıLan yoLLara.
KoLLarımda bekLerken eLLerde gördüğüm sahte yürekLere.
Ve bana hatırLa diye bıraktığın geceLere..
İsyan nerde başLar biLir misin sen?
SevgiyLe çarpan kaLbin ihanetLe durduğu yerde.
Şimdi sırada maziyi gömmek var.
Sonu hüsranLa biten seneLeri.
Hepsi seninLe yaşanmıştı.
MevsimLerin bir tadı vardı eskiden.
Seni bana sevdiren yüzündeki imkansızLıktı.
MutLuLuk mu? uzun zamandır bana uğramadı...
Çünkü o uzakta ki bir şehrin tozLu kaLdımLarında kaLdı.
Şimdi sırada özLemek var
HuzurLa geçen yıLLarı.
YaLansız,doLansız tüm safLığınLa koLLarımda uyandığın sabahLarı.
TerminaLLerde yaşanan burukLuğu ve
GeceLeri uyurken yanımda duran sıcakLığı özLemek.
O sıcakLık şimdi resimLerin hatırLattığı anıLarda sakLı kaLdı.
Şimdi sırada unutmak var.
Yaşanan ya da yaşanamayan güzeL günLeri.
Büyüsü bozuLdu bu sevdanın.
En iyisi kurutmak hayaLLeri ve bir daha kurmamak düşünmemek geçmişi.
Ve sürdürmemek yaLan yüreğimde yarattığım hiçbir geLeneği.
Bir güzeLLiktin uzun zaman önce yüreğimde yer eden
ŞimdiLerde ise çirkin ruhunLa birLikte kayboLup giden.
Şimdi sırada teşekkür var sevgiLi.
"SevgiLi oLmayı " başardığın zamanLarda yaşattığın mutLuLukLar için.
PınarLarımı kurutup başkasına ağLamamı engeLLediğin için.
BenLiğinde yer eden anıLarı benimLe yaşamayı tercih ettiğin için.
Ve en önemLisi bir diLim ekmeği ikiye böLdüğün için.
AsLında o kadar çok teşşekür borçLuyum ki o kadar çok teşekkür borçLuyum.
AcıLarı yüreğime kazıyıp mutLuLuğumu göLgeLeyişin!
Çok sevdiğim şarkıLarı unutuşum.
Hepsi senin eserin teşekkürLer sevgiLim.
KaLabaLıkLar ortasında yaLnızLığı tattırdın.
Bakamaz oLdum uğruna kırdığım dostLarın yüzüne.
Artık Açamıyorum odamın penceresini güneşe oLan utancımdan!
O çok sevdiğim rüzgar benden uzak esiyor şimdiLerde.
Sonbahar da küstü.
YaprakLar eskisi gibi güzeL sararmıyor.
Oysa tek sırdaşımdı seni bana sevdiren kasım yağmuru.
GençLiğimi çöpe attım sayende ve yıktın beni ayakta tutan son umudu.
TeşekkürLer sevgiLim son kez teşekkürLer
Şimdi herkes biLiyor gözLerinin kahverengi
Adınında kahpenin biri oLduğunu.…
*İcLaL AYDIN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder